Τέλειες ατέλειες (;) ..

Μα τι κι αν όλα μοιάζουν ιδανικά; Τι κι αν θέλεις όλα να είναι τέλεια; Τίποτα δεν είναι πραγματικά άριστο από κάθε οπτική γωνία..

Ο κάθε ένας έχει την δική του κρίση, τις δικές του βλέψεις, τον δικό του τρόπο κριτικής και αξιολόγησης των καταστάσεων και γενικότερα όλων των θεμάτων στην ζωή του.. Όσο κι αν κοπιάζεις να φτάσεις το άπταιστο, τόσο απομακρύνεσαι από αυτό.. Για την ακρίβεια, οτιδήποτε δεν είναι "εσύ", δεν μπορεί να είναι όμορφο και μην απορείς γιατί. Απλά δεν είναι αυθεντικό!

Παλεύουμε καθημερινά ακατάπαυστα. Επιδιώκουμε με αλλεπάλληλες προσπάθειες  να φτάσουμε εκεί, που δεν είναι κανείς άλλος, στην κορυφή.. Η πορεία είναι δύσκολη, δύσβατη, μοναχική.. Ακόμη και οι πιο δυνατοί δεν την αντέχουν, καθώς δεν είναι αυτό που πραγματικά επιθυμούν, αυτό που πραγματικά θέλουν να αγωνιστούν..

Οι δυσκολίες, οι τρικυμίες, οι συγκρούσεις είναι πολλές, διαδοχικές κ ατελείωτες.. Χρειάζεσαι πολλή ενέργεια και αληθινή επιθυμία για να φτάσεις στον στόχο σου, τον προορισμό σου! Κάπου εδώ είναι η τελική φάση διαφοροποίησης του κάθε ανθρώπου.. Εδώ, σε αυτή την φάση φαίνεται αν χαράζεις το δικό σου μονοπάτι ή απλά προσπαθείς να ρίξεις στάχτη στα μάτια του κόσμου ακολουθώντας το ίδιο μονοπάτι με άλλους που προηγήθηκαν και απλά αγωνίζεσαι για την πρόκριση ή αλλιώς την πιο πιστή αντιγραφή!
Κάθε τι που αντλείς από μέσα σου είναι μαγικό, πανέμορφο, αληθινό. Η κάθε μικρή ή μεγάλη ατέλεια σε διαφοροποιεί από όλους τους υπόλοιπους..

Για εμένα αυτή είναι η τελειότητα! 

Η φυγή δεν είναι λύση ..

   Είναι στιγμές που το μόνο που ποθείς πραγματικά, είναι να φύγεις.. Να ξεφύγεις από το τώρα.. Να ξανά ζήσεις με την σκέψη σου το χθες.. Να ταξιδέψεις στα μέρη που αγάπησες, στα μέρη που νοστάλγησες.. Ξέρω καλά, πως αυτές οι σκέψεις σε πονάνε τόσο, όση είναι η χαρά που σου δίνουν.. Ναι, αυτό το ελαφρύ χαμόγελο που σχηματίζεται στα χείλη σου, το έχω μάθει καλά.. Είναι πολλά τα μέρη που θα ήθελες να είσαι.. Να ζήσεις ξανά τις ίδιες στιγμές, με τα ίδια πρόσωπα, τα ίδια συναισθήματα..
   
   Είναι φορές που όλα αυτά σε πληγώνουν τόσο πολύ, που το μόνο που θέλεις είναι να βάλεις ένα μεγάλο Χ  και να συνεχίσεις την ζωή σου, σαν να μην συνέβει τίποτα, ποτέ.. Μα δεν είναι έτσι.. Μόνο κερδισμένος μπορείς να βγεις από τις αναμνήσεις σου.. Μπορείς να δεις τα λάθη σου, να τα κατανοήσεις και να μην τα επαναλάβεις.. Ναι, "τα'παν κι άλλοι"  θα σκεφτείς και θα έχεις δίκαιο, όμως πραγματικά όσοι προσπάθησαν να μάθουν από τα λάθη τους και επιδίωξαν να μην τα επαναλάβουν,κάποια στιγμή τα κατάφεραν..
 
   Από την άλλη, αυτή η ζάλη εξαιτίας των αμέτρητων σκέψεων που στοιχειώνουν το μυαλό σου έχει μία τραγική γλυκύτητα.. Φέρνει ένα παράξενο, γλυκανάλατο συναίσθημα.. Οι αναμνήσεις γίνονται δύναμη αυτή την φορά, όχι δάκρυ.. Παίρνεις θάρρος να αντιμετωπίσεις το τώρα.. Τότε η ανάγκη για φυγή εξαφανίζεται.. Συνήθως αυτή είναι η στιγμή που παίρνεις τις πιο σοβαρές αποφάσεις στην ζωή σου.. Σε πλημμυρίζει ένα κύμα αισιοδοξίας και αποφασιστικότητας.. Οδηγήσε σε παρορμητικές κινήσεις.. Μα ακόμη κι αν δεν ξέρεις το αποτέλεσμα αυτών, είσαι πεπεισμένος πως θα είναι καλό και πως κάτι θετικό θα βγει στο φως μέσα από τις καλά κρυμμένες πτυχές του εγώ σου.. Όσες φορές κι αν σκεφτείς τι πας να κάνεις, δεν θα οδηγηθείς σε διαφορετικό συμπέρασμα.. Νιώθεις πως κρατάς τον κόσμο στα χέρια σου και πως τίποτα δεν μπορεί να σε σταματήσει..

   Η αρχική σου επιθυμία για φυγή, εξελίσσεται σε μία περίεργη μορφή πόνου που μεταμορφώνεται σε κάτι μαγικό.. Δεν είναι εύκολο να αντιμετωπίζεις  τα λάθη σου, μα είναι πολύ χειρότερο να μην αντλείς τα θετικά στοιχεία αυτών.. Μάθε από τα λάθη σου, μάθε από τα λάθη άλλων.. Πάρε δύναμη και αντιμετώπισε το, τώρα !