Κούρσες επιλογών!

Πρώην, νυν και αυτοί που βρίσκονται κάπου εκεί στο μέλλον..
                               
                              Πριν. Τώρα.. Μετά… 
                     Κάτι σαν κούρσες που τελείωσαν.
                        Κούρσες που είναι σε εξέλιξη..
                    Κούρσες που προγραμματίστηκαν…
                  Κούρσες που θα προγραμματιστούν….
 

                                         Τύχη . . . 
 

Ίσως οι επιλογές σου σε συνάρτηση των επιλογών άλλων να ονομάζεται τελικά
                                                       «Τύχη»
κι όχι αυτό που έχουν αποδεχτεί όλοι ως …. «άγνωστο κι απρόσμενο γεγονός που συνέβη,έτσι απλά,χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο,από μία άγνωστη αιτία».
 
Αλήθεια, θα μπορούσες να πεις πως οι σχέσεις, βασίζονται στην «Τύχη» ;

Ή μήπως θα μπορούσες να ισχυριστείς πως το παρελθόν σου, το παρόν σου και το μέλλον σου πραγματοποιείται με βάση τον παράγοντα «Τύχη» ;

                                   ~Some people doesn’t give a fuck~

Πιστεύεις πως αυτό είναι καλό;
Ή ακόμη κι αν αυτό είναι το «σωστό»..
Ποιος ορίζει στην τελική τι είναι «σωστό» και τι όχι;
Βασίζεται και το «σωστό» σε αυτόν τον παράγοντα που ονομάσαμε «Τύχη» ;
Κι αν ναι, εσύ τι κάνεις;
Το δέχεσαι και προχωράς;
Ή μήπως «πρέπει» να το αμφισβητήσεις και ψάξεις να βρεις το «πως» και το «γιατί» ;

Μία κούρσα ενός ερωτήματος, βρίσκει στην πορεία της μία κούρσα ενός άλλου..
Καταλήγοντας σε …….



                                                                      Πάρα πολύ «κίνηση» !!

Το μέτρημα...

   Είναι στιγμές που κάθεσαι να μετρήσεις τους ανθρώπους που είναι δίπλα σου.. Αυτούς τους οποίους είσαι σχεδόν σίγουρος πως θα σου στέκονται στα εύκολα και στα δύσκολα. Αυτούς τους οποίους έχεις κοντά σου χωρίς κάποιο προσωπικό τους όφελος. Ίσως να είναι πάρα πολύ, μα πόσους από όλους αυτούς είσαι σίγουρος πως θα είναι πραγματικά εδώ για εσένα; Όλοι ή κανείς..
   Κάθεσαι να τους μετρήσεις.. Άλλοτε σου βγαίνουν λίγοι, κι άλλοτε πολλοί .. 
Damn! 
   Πάρε τα πράγματα με την ρεαλιστική τους όψη κι όχι με αυτή που προφανώς θα σε βόλευε. Ποτέ δεν σου βγαίνουν πολλοί στο μέτρημα αυτοί οι άνθρωποι, μακάρι να σου έβγαιναν! Κάθε άλλο παρά να πολλαπλασιάζονται, γίνεται στην τελική. Κι όμως, αυτή είναι η αλήθεια, όλο και λιγοστεύουν, όλο και μειώνονται με έναν δραματικά μεγάλο αριθμό. Στην ουσία όμως, δεν υπήρξαν ποτέ τόσοι πολλοί ώστε αυτό να σε ανησυχεί. Το συμπέρασμα που βγάζεις είναι πως απλώς τελικά μειώνονται οι πιθανότητες να αποκτήσεις τέτοιους ανθρώπους. Ίσως και να μην μπορέσεις να αποκτήσεις τελικά κανέναν, ποτέ. (Όπως και να έχει αυτό είναι κάτι που δεν είσαι σε θέση να το ξέρεις οπότε δεν θα έπρεπε να σε απασχολεί ιδιαίτερα.) Αν είσαι τυχερός πάλι, μπορεί να καταφέρεις να αποκτήσεις μερικούς και να συνεχίσεις το μέτρημα. Πάντοτε όμως τα δάχτυλα του ενός χεριού σου περισσεύουν.. Κι αυτά του επόμενου χεριού, ποτέ δεν γεμίζουν.
   Ίσως και να ακούγεται κάπως μακάβριο, μα είναι άραγε σε θέση κανείς να ισχυριστεί το αντίθετο; Χωρίς καμία αμφιβολία θα μπορούσες να υποστηρίξεις πως …. «Όχι, δεν υπάρχει κάποιος με αντικειμενική άποψη που να μπορεί να μας διαψεύσει».

Κανείς δεν ορίζει τίποτα

Οι γιορτές πλησιάζουν και οι χαρές παραμερίζουν..
Είναι η συναισθηματική φόρτιση των γιορτών.. Είναι που η καρδιά μπλέκεται με την λογική τόσο γλυκά, που όποιος και αν βγει νικητής σε αυτό το παιχνίδι θα νιώσεις το ίδιο χαμένος..
Σκέφτεσαι τόσα πολλά.. Η μία σκέψη ακολουθεί την επόμενη χωρίς όμως να υπάρχει καμία λογική συνέχεια.. Το μυαλό ψάχνει με την λογική και η καρδιά προσπαθεί να επικεντρωθεί στο συναίσθημα, μα κανείς δεν βγάζει άκρη κι εσύ νιώθεις τόσο κουρασμένος, εξαντλημένος από τα αλλεπάλληλα ερωτήματα που σε βασανίζουν.. Δεν ξέρεις τι θέλεις, μπερδεύεσαι. Ψάχνεις να βρεις το σωστό, το λάθος .. Μα τελικά ποτέ μου δεν κατάλαβα ποιος ορίζει τι είναι σωστό και ποιο το λάθος; Άραγε ξέρει κανείς ποιο είναι ορθό και ποιο όχι ; Ίσως εκείνος ξέρει τι θα πει να είσαι πραγματικά ευτυχισμένος, ίσως πάλι να είναι η απόλυτη δυστυχία .. Βλέπεις;
Κανείς δεν ορίζει τίποτα.
Είμαστε οι επιλογές μας, οι σκέψεις μας, τα συναισθήματα μας ..
Σωστό ή λάθος, ορθό ή μη .. Κανείς δεν θα μάθει ....

Το δικό μας παραμύθι ...

Από μικρή διάβαζα παραμύθια για ιππότες ...
Θαύμαζα την εξέλιξη του βασιλιά Αρκτούρου ...
Μαγευόμουν από τον θρύλο του Αγίου Δισκοπότηρου ...
Τώρα η ζωη μου είναι ένα παραμύθι από μόνη της ...
Με όμορφες και άσχημες στιγμές ...
Το μόνο διαφορετικό είναι ότι μέσα στην μαγεία του μπορεί να μην υπάρχουν δράκοι με φωτιές,
αλλά ένας ιππότης ...
Μπορεί να του λείπει το άσπρο άλογο, αλλά έχει τα φτερά του ...
Φτερά αγγέλου, που τον βοηθούν να με ανεβάζει ψιλά ...
Σε ένα παλάτι, πάνω από τα σύννεφα ... ♥

Η δική μας Ιθάκη ..

Ένα γκρίζο παγωμένο πρωινό, μόνη στο σπίτι .. Να παίζει θλιμμένη μουσική και να μου φέρνει μία μεγάλη λύπη .. Τα μάτια απλά να βουρκώνουν, δίχως γιατί .. Δίχως αιτία .. Να τρέχει η λογική, σε πράγματα -αστεία- .. Κι όμως να μην σου φεύγει αυτή ε στεναχώρια από τα μάτια .. Μα, τρέχει το νου και γίνεσαι κομμάτια .. Σκέφτεσαι πολλά, την ζωή, το μέλλον, το μετά ..

Τότε, είναι οι στιγμές που το νου κάνει τα πιο ταξίδια και τις μεγαλύτερες διαδρομές .. Που κάθε δρόμος σε βγάζει σε χίλια δύο άλλα μικρά στενά .. Κάποια μοιάζουν δύσβατα και κάποια άλλα τόσο μακρινά .. Μα είσαι εκεί, και πρέπει να επιλέξεις .. Πρέπει να βρεις τον δικό σου δρόμο, να ακολουθήσεις τις δικές σου σκέψεις, την δική σου καρδιά .. Κανείς δεν θα σου επιδείξει πιο μονοπάτι είναι το καταλληλότερο καθώς κανείς δεν μπορεί να ξέρει κάτι τέτοιο..
Άλλοι, που μοιάζουν τόσο δυνατοί, τόσο όσο να μπορούν να περάσουν έως και εκείνο το ορμητικό ρέμα, δεν τα καταφέρνουν τελικά .. Κι άλλοι πάλι, οι πιο αδύναμοι όπως τους λένε, έχουν τόσο δυνατά πιστεύω, που καταφέρνουν να περάσουν κάθε μονοπάτι, εύκολο ή όχι και να βρουν τον προορισμό τους ..

Την δική τους μακρινή Ιθάκη .. Δεν έχει σημασία ποιος είσαι, ούτε το πόσο δυνατός μοιάζεις ..
Πρέπει να πιστέψεις στον εαυτό σου, για να πιστέψουν και να βασιστούν κι όλοι οι υπόλοιποι πάνω σε εσένα ..

Καλό ταξίδι, θα σε περιμένω στην δική μου Ιθάκη, όταν κι αν την βρω ποτέ .. Καλή μας τύχη.

‎~Όνειρα~

‎Όνειρα ...
Εκεί που οι κρυφές μας σκέψεις και επιθυμίες είναι ελεύθερες...
Χωρίς προσποιήσεις και εγωισμούς...
Στα όνειρα ζούμε, ότι θέλουμε και δεν μπορούμε, στην πραγματικότητα...
Με άτομα που μας λείπουν... Που δεν μπορούμε ή δεν γίνετε να έχουμε..
Εκεί παρέα με άπειρες σκέψεις, ζούμε το όνειρο..
Ακόμη κι αν είμαστε από τους ανθρώπους που κάνουν την ζωή όνειρο, κι όχι όνειρα για την ζωή..
Ζούμε, χωρίς να ξέρουμε για το αύριο.. Ακόμη κι όταν είναι αβέβαια μέχρι και το τώρα....

Πάει καιρός που έφυγες... Ξέρω, σου λένε πως σ'έχω ξεχάσει!! Μα...

Το απίθανο, πιθανό ..

Η νύχτα ήταν μαγική .. Με τον ουρανό σκοτεινότερο από κάθε άλλη φορά, αυτά τα μικρά άψυχα, αλλά γεμάτα ζωή πλάσματα, έλαμπαν όσο περισσότερο μπορούσαν σαν να έκαναν διαγωνισμό ποιανού η λάμψη είναι ισχυρότερη ..

Ξεχώρισα ένα μοναχικό, μικρό και σχεδόν αόρατο αστέρι, το πιο ασήμαντο θα μου έλεγε κανείς αν έτρεχε στον λογισμό μου .. Ήταν όμως το πιο όμορφο! Μου φάνηκε πως έδινε την δική του μάχη να κρατηθεί στην ζωή .. Τρεμόσβηνε, αλλά ήταν αποφασισμένο να μην υποκύψει στο σκούρο του ουρανού ..

Κάποιος μου είπε πως δεν σβήνουν τόσο εύκολα τα αστέρια .. Ήθελα να το πιστέψω (!) μα τα μάτια μου άλλα μου έδειχναν .. Ήταν εκεί ψιλά, μόνο του, απομακρυσμένο από όλα τα άλλα, τρεμόπαιζε ..
Φαινόταν πως η δύναμη της φύσης το αναγκάζει να πεθάνει, αλλά αυτό είχε πάρει την απόφασή του και αντιστεκόταν σθεναρά τον θάνατο! Η μοναξιά του, ο αγώνας του αλλά και αυτή η αίσθηση ασήμαντου που άφηνε, μου θύμισε εσένα,εμένα κι όλους τους άλλους γύρω μας, καθώς και εμείς οι ίδιοι έτσι είμαστε! Άλλοι μοναχικοί, σχεδόν αόρατοι κι ασήμαντοι για μερικούς ανθρώπους .. Άλλοι πάλι, οι ομορφότεροι από κάθε άλλο άτομο τρυγύρω ..

Η παρομοίωση αυτή δεν θα έλεγα πως είναι τυχαία ..Αν βάλεις κι εσύ τον εαυτό σου στην θέση του μικρού αυτού άστρου θα δεις πως έχετε τόσο πολλά κοινά .. Παρά όλες τις δυσκολίες, τις "ανώτερες" από εσένα δυνάμεις, εσύ προσπαθείς να πας κόντρα σε αυτές! Έχεις την αποφασιστηκότητα κ την δύναμη να αντισταθείς στο κατεστημένο και να χαράξεις την δική σου μορφή .. Ναι, μερικές φορές μοιάζει απίθανο κάτι τέτοιο, μα σκέψου πως .......


Την επόμενη ημέρα, την ίδια ώρα, στο ίδιο σημείο, υπήρχε ένα άστρο, το ίδιο άστρο !!!

Σίγουρα δεν ήταν τυχαίο, αφού είχε νικήσει την μάχη .. Κι έλαμπε εκεί ψιλά ξανά !!

Είχε νικήσει την μάχη, είχε κάνει το απίθανο, πιθανό !!!